خانه / دسته‌بندی نشده / روضۀ جناب حر ابن یزید ریاحی اجرا شده شبِ چهارم ماهِ محرم سال ۱۳۹۷ به نفسِ حاج سید مهدی میرداماد

عزیزانی که تمایل دارند در اجر اخروی روضه خوانی برای اهل بیت علیهم السلام شریک باشند و ما را جهت تامین هزینه های جاری سایت، تایپ مجالس روضه و... یاری فرمایند می توانند از طریق آیکونهای ذیل اقدام نمایند.

روضۀ جناب حر ابن یزید ریاحی اجرا شده شبِ چهارم ماهِ محرم سال ۱۳۹۷ به نفسِ حاج سید مهدی میرداماد

اللَّهُمَّ
الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ آخِرَ تَابِعٍ
لَهُ عَلَى ذَلِكَ، اللَّهُمَّ الْعَنِ الْعِصَابَةَ الَّتِی جَاهَدَتِ الْحُسَیْنَ،
وَ شَایَعَتْ وَ بَایَعَتْ وَ تَابَعَتْ عَلَى قَتْلِهِ، اللَّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَمِیعاً

*می
بینم بعضیا بی اختیار دستاشون میره رو سینه ، حق هم همینه .. آخه این شبا صدایِ مادرش
میاد : بُنَیَّ .. اصلاً امشب اینجا نباش ، کربلا باش

..

السَّلاَمُ
عَلَیْكَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ، وَ عَلَى الْأَرْوَاحِ الَّتِی حَلَّتْ بِفِنَائِكَ
، عَلَیْكَ مِنِّی سَلاَمُ اللَّهِ أَبَداً مَا بَقِیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهَارُ،
وَ لاَ جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّی لِزِیَارَتِكُمْ ، السَّلاَمُ عَلَى
الْحُسَیْنِ، وَ عَلَى عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ، وَ عَلَى أَوْلاَدِ الْحُسَیْنِ ،
وَ عَلَى أَصْحَابِ الْحُسَیْن

 

تو
در عینِ غریبی بر تمام خلق سلطانی

 

*فرمود
«قبرهُ فی قلوب من والاه » اگه دیدی نام حسینُ می برم اشک می ریزی ، بدون همون لحظه
زائر حرمش شدی .. اگه زائر نبودی این اشکُ نداشتی

..*

 

تو
در عین غریبی بر تمام خلق سلطانی

تو
در اوجِ عطش آبی ، تو دریایِ خروشانی

اگرچه
اهرمن انگشترت را برد می بینم

تو
در مُلکِ خدا تا عرصۀ محشر سلیمانی

تو
هم خونِ خدا هم زادۀ خونِ خداوندی

تو
مجروحی ، تو مذبوحی ، تو عریانی

نیازی
نیست تا قرآن بخوانی بر فراز نی

تو
قرآنی تو قرآنی تو قرآنی تو قرآنی

به
تن داری هزاران زخم تیر و نیزه و خنجر

نباید
سنگ بارانت کنند آخر تو مهمانی،تو مهمانی

 

*میخوای
حسینُ بشناسی؟ کی هستی آقاجان؟.. مگه ما زبانمون قادرِ تورو معرفی کنیم؟ مدح تورو به
زبان جاری کنیم؟ خدا، پیغمبر، امیرالمومنین باید زبان باز کنه … یه بیت (در خانه
اگر کسی است ..) اونایی که شب چهارم محرم اومدن به واسطۀ ابی عبدالله آشتی کنن ، اومدن
پاک بشن
..*

 

نصیحت
می کنی در زیر خنجر قاتلِ خود را

ز
بس دارایِ لطفُ رحمتُ عفوی و احسانی

 

یا
رحمَةُ اللّهِ الواسِعَة یا بابَ نَجاةِ الاُمَّة ..
رحمت واسعه یعنی این ، نگاه کرد
تو اون شلوغی گودال، دیگه چشمایِ ابی عبدالله تار می دید. دید یه نفر رو سینه ش نشسته
.. سینه ش سنگین شد ، من انت؟ کی هستی تو؟ نانجیب گفت انا شمر بن ذالجوشن . حضرت بهش
فرمود هل تعرفنی؟ (الله اکبر ..) ببین تو اون وانفسا تو نفسای آخر گفت منو میشناسی
رو سینه م نشستی؟ گفت آره میشناسمت ، تو پسرِ فاطمه ای … گفت تو پسرِ ساقیِ کوثری
.. گفت چرا میخوای منو بکشی؟ گفت میخوام جایزه بگیرم .. لجائزه الامیر .. (الله اکبر
.. ای اف به تو دنیا ..) حضرت بهش یه جمله گفت. گفت اگه الان بلند شی بری، اگه همین
الان دست از کشتن من بکشی، قول میدم فردایِ قیامت شفاعتت کنم .. قول میدم جلو مادرم
سفارشتُ کنم ، پاشو برو … از کشتن من چیزی گیرت نمیاد .. پاشو برو .. (دیگه لال شم
از اینجا به بعدُ نگم) فقط یه دونه شو بگم تا عاشورا بسوزی … گفت حسین دهنتُ ببند
… شفاعتت به چه درد من می خوره؟ حسین کارت تمومه … آخ چه خبره امشب؟ این حسینِ
، این کشتی نجاتِ بشرِ .. همینه که فرمودند انَ الحسین مصباحُ الهُدی ، کشتیِ نجاتِ
، رحمت واسعه ست. کشتی نجات یعنی چی؟ امام صادق فرمودند
:

مَنْ
ذُکِرْنَا عِنْدَهُ فَفَاضَتْ عَیْنَاهُ وَ لَوْ مِثْلَ جَنَاحِ الذُّبَابِ
اگه گریه
کن و عاشقِ حسین گریه کرد ، اشکش رو گونه هاش جاری شد غَفَرَ اللَّهُ ذُنُوبَهُ وَ
لَوْ کَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ
  همه
گناهانشُ خدا می بخشه حتی اگه اندازۀ کفِ آب رو دریا باشه

..

حالا
امشب بگو آقاجان شب چهارمِ .. شنیدم حر یه قدم اومد طرفت .. شنیدم حر اومد جلو خیمه
ت یه سوال کرد. هل لِی مِنْ تَوْبَةٍ؟ آیا من اجازه دارم توبه کنم؟ ابی عبدالله گذشتۀ
حر رو یادش نیاورد. اصلا انگار نه انگار حر راه رو بسته، آب رو بسته، دل بچه هارو ترسونده،
دل زینبُ شکونده، انگار نه انگار. حسین اینِ … تا گفت اجازه دارم توبه کنم دیدم ابی
عبدالله دست گذاشت زیر محاسن حر .. سر حر رو بالا آورد .. «إرفع رأسکَ یا حرّ» …
سرتو بالا بگیر … یه حرفی بزنم ان شاالله امشب حسین به منو توام بگه ارفع راسه
..
تو گریه کن منی .. تو سینه زن منی .. سرتو بالا بگیر … ان شاالله امشب مثل حر
بیای دم خونه ش ،پشیمون بیای، شکسته بیای، خاضع بیای، شرمنده بیای. اینجوری در خونه
خدا قشنگه، اینجوری ابی عبدالله تورو میخره، اگه اینجوری بیای، مورد خطابِ حسین قرار
میگیری، دید حر اینجوری اومده
.*

 

ای
شده در عالم زر یار من

خوش
آمدی حُرِ گنهکارِ من

تو
از ازل یار ولی بوده ای

حر
حسینِ بن علی بوده ای

ظرفِ
وجود تو ز ما بوده پر

مادرت
از روز ازل خوانده حر

سنگ
بُدی با نِگَهم دُّر شدی

با
نفسِ مادر من حر شدی

 

*چرا
میگه مادر من؟ آخه همه کارۀ عالم مادرشِ .. فرمودن قیامت همه می ایستن مادرِ ما رد
بشه. اصلاً قیامت بدون فاطمه معنا نداره .. حر هم حر شد به خاطر اینکه ادب کرد. تا
ابی عبدالله گفت مادرت به عزات بشینه سرشُ انداخت پایین بدنش لرزید، گفت آقاجان اگه
هر کی غیر از شما اسم مادرمُ می آورد خونشُ می ریختم .. اما چه کنم تو مادرت فاطمه
ست؟ دستم بسته ست ، احترام مادرت واجبه .. همون ادب عاقبت به خیرش کرد
..*

 

حضرت
صدیقه تو را برگزید

حر
حسینی تو نه حر یزید

دیدم
از آغاز که یار منی

دوست
من در سپه دشمنی

خار
بُدی ، حال گل یاس باش

همدمُ
هم سنگرِ عباس باش

تو
حر ریحانۀ پیغمبری

برایِ
من جایِ علی اکبری

 

*دو
بیت ، روضه بخونم
..*

 

وفایِ
خویش را نشان می دهی

در
بغل حسین جان می دهی

غم
مخور ای عاشق سرمست من

بسته
شود فرقِ تو با دستِ من

 

حر
رفت میدان. چه جنگی، چه رشادتی، وقتی به فرق سرش شمشیر زدن ، حر افتاد رو خاکِ کربلا
.. اصلاً باورش نمی شد حسین بیاد بالا سرش .. اما این حسینِ .. یه مرتبه دید یه دستی
سر حر رو از رو خاک برداشت عبارت مقتل میگه سر حر رو برداشت بغل کرد. مقتل نوشته وقتی
سر حر رو بغل کرد دید خاک و خون با هم قاطی شده .. دیدن ابی عبدالله یه دستمالی از
کمرش باز کرد .. فَجَعَلَ یَمْسَحُ التُّرَابَ عَنْ وَجْهِهِ .. صورتِ حر رو شروع کرد
پاک کردن .. خاکارو از صورتِ حر پاک کرد .. دید فرق سر شکافته شده ..همون دستمالُ دور
پیشانی حر بست .. با دستایِ خودش چشمای حر رو بست. صدا زد وَ یَقُولُ أَنْتَ الْحُرُّ
کَمَا سَمَّتْکَ أُمُّکَ حُرّاً فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ ..
چی میخوام بگم؟ همه
اینارو گفتم به یه جمله برسم. حسین جان! آدم صورتش خاکی میشه دستمال برمیداره .. پیشونیش
خونی میشه با دستمال پاک می کنه .. دستمالتُ بستی دورِ سر حر ..  (آه.. بعضیا از من جلوترن) چی میخوای بگی؟ میخوام
بگم دستمالشُ بست دور سر حر .. کاشکی اون وقتی که پیشونی خودت خونی شد، تیر به پیشونیت
زدن ، سنگ به صورتت زدن .. کاشکی پیراهنتُ بالا نمی زدی، پیراهن عربی رو بالازد ، حرمله
نشست رو کندۀ زانو … حسین
..

این
پیرهن بالازدن، تیر سه شعبه به قلب زدن بمونه، اگه زنده بودیم شب عاشورا حرف زیادِ
میخوام یه جا دیگه ببرمت یه جمله .. بادستمال خاکای صورت حر رو پاک کردی ، ای کاش وقتی
سر تورو تو تنور خولی گذاشتن .. یه نفر میومد با دستمال خاکارو از رو صورتت برمیداشت
.. (چرا؟) آخه مادرت اومد سر تورو خاکی دید .. هی گفت بُنَّی، حسین

هر
کی دلش میخواد آشتی کنه با خدا ،هر کی از عرفه جا مونده … هر کی از شبهایِ قدر جامونده
… میخوای برسی باید امشب ناله بزنی .. بالحسین الهی العفو


لینک کوتاه مطلب : http://rozekhani.ir/?p=5461

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 × چهار =